donderdag: een ware bedevaartsdag

Veroordeeld... afgezien en gehangen. De kruisweg heeft een aantal van ons serieus gepakt. Het ging over ons.
Omdat Jezus zijn kleren zijn afgepakt krijgt hij van ons nu een nieuw kleed. Carola's paarse doek werd beschreven met al onze namen. Hopelijk krijgt Onze Lieve Heer het er warm van. Wij alvast wel. De beelden van de kruisweg waren sprekend. Ieder liet zich op zijn manier raken.
Sommigen hebben spontaan stenen gezocht langs de rivier en hun naam erop geschreven om bij de kruisweg achter te laten. We hopen dat dit geluk en nieuw leven brengt.

's Namiddags hebben we ontdekt dat Bernadette de stichteres van de krakersbeweging was. Toen de molenaarsvader failliet ging, trok heel het gezin van Bernadette naar een leegstaande gevangenis om er te gaan wonen. We hebben de molen en het 'cachot' van Bernadettes jeugd bezocht en vonden herkenning. Het volgende huis dat we in Antwerpen kraken noemen we Sainte Bernadette. Tussendoor kregen we ook nog een verschijning van de Heilige Benny. Sommigen waren serieus onder de indruk, anderen onder invloed. We bezochten namelijk ook nog een wijnbar.

We hebben hier nog geen wietplanten gevonden op de Cité, maar wel wilde munt. David maakt nu lekkere muntthee voor iedereen.

's Avonds namen we deel aan de lichtprocessie. Ongelooflijk indrukwekkend. Heel fijne sfeer met zoveel lichtjes. Zoveel mensen en toch zoveel rust.
Etienne en Ronny overwonnen zichzelf door gans de tijd ons vaandel te dragen en daardoor de eer van 't Vlot hoog te houden (letterlijk en figuurlijk). Ze deden het overtuigd en met liefde voor heel 't Vlot. We kregen veel complimentjes omdat ons vaandel zo origineel en sprekend was.
De stem van onze bisschop werd direct herkend bij de slotzegen.
Omdat onze taxi naar de cité bij het einde van de processie nog niet klaarstond, helaas, moesten we de avond afsluiten met een gezellig terrasje in de stad.. Dat gaf ons ook de gelegenheid om nog te verbroederen met andere Antwerpse bedevaarders.