We vertrekken NU naar huis. Dat is niet zo simpel want het zal een grote overgang zijn.
De mensen - die intussen echt samen groep vormen - loslaten, de sfeer van Lourdes loslaten,...
Vanavond rond 20u00 zijn we terug in de Pijlstraat aan het Atheneum. We hopen dat we er opgewacht worden !
Iedereen welkom !
vrijdag 10 juli 2009
23 mensen van de 450 van de 6 miljoen
Vrijdag de dag begonnen met vrije tijd. Voor een aantal betekende dit de souvenierwinkeltjes afstruinen, op zoek naar allerlei aandenkens en attenties uit Lourdes. Tussen alle prullen werden enkele mooie schatten gevonden! (A propos, sommigen zijn naar een museum geweest, hebben kerken bezocht of mysteries van buiten geleerd, deze fanaten willen dat hun inzet ook op de blog vermeld wordt )
Onze Niek was intussen even op wandel gegaan op het heiligdom en werd overvallen door de grote letters geschreven op een gebouw: ' ik ben dankbaar om zoveel genade'. Ze kreeg plots een inval dat ze de bisschop nog zou willen ontmoeten om de genade van deze week in Lourdes met hem te delen. En jawel, de bisschop zat er op een bankje en wuifde haar toe.
Van het een kwam het ander.Tijdens onze lunch werd de groep blij verrast door een extra gast. De bisschop zat bij ons aan tafel, meegetroond door Niek.
Heel de Cité heeft de bisschop toegezongen 'Joyeux Anniversaire !' Iedereen had nog even de tijd voor een gesprek met onze monseigneur en inmiddels kent hij al onze namen al!
Alle vlotgasten hadden geld samengelegd om een grote kaars te kopen voor 't Vlot. Deze werd vanmiddag aan tafel plechtig overhandigd met een speech van Ronny. Als 't Vlot terug opengaat moet deze kaars er staan branden. (traantjes !)
In de namiddag zijn we samengekomen in de ark van Noach om de week te evalueren. In duo hebben we gesproken over onze indrukken, over de zorgen en het verdriet dat we hier achter willen laten en de moed en de kracht die we weer mee terug willen nemen naar Antwerpen.
De middag werd afgesloten met een openluchtviering hier op Cité St Pierre, met de hele groep bedevaarders van de KAV-KWB. Het leven zoals het is, met emotionele voorbeden en de zendingstekst van onze dominee Ina:
naar hier komen vanuit het leven zoals het is
23 mensen van het vlot op bedevaart
van de 450 mensen van de KAV-KWB op bedevaart
van de 6 miljoen bedevaarders per jaar
betekende
angst overwinnen
angst om er niet te geraken
angst om geen plek te vinden bij elkaar
angst om niet gezien te worden
angst om te klein te zijn
“vreest niet”
klonk het in onze oren
in ons hart
naar hier komen vanuit het leven zoals het is
23 mensen
van de 450
van de 6 miljoen
betekende
elkaar vinden
emoties durven laten komen
niet alleen zijn
ondanks
maagpijn
rugpijn
grote monden
en kleine hartjes
“solidariteit”
klonk in onze oren
in ons hart
naar hier komen vanuit het leven zoals het is
23 mensen
van de 450
van de 6 miljoen
betekende
Jezus nieuwe kleren geven
omdat de zijne waren afgepakt
elkaars gelaat zien
in elkanders hart
en een eeuwige afdruk
achter laten
zoals Veronica
elkaars kruis dragen
-soms even-
zoals Simon van Cyrene
niet verplicht
maar vol van genade
opstaan en genieten van de bergen
bevrijding ervaren
en leven
en toekomst zien
-soms even-
weggaan van hier
naar het leven zoals het is
mag voor ons allen betekenen
dat de tederheid
die we zagen
in het gezicht van Jezus
met ons mee gaat
voor altijd
waar en wie we ook zijn
er is niemand
die ons dat nog kan
afpakken
Onze Niek was intussen even op wandel gegaan op het heiligdom en werd overvallen door de grote letters geschreven op een gebouw: ' ik ben dankbaar om zoveel genade'. Ze kreeg plots een inval dat ze de bisschop nog zou willen ontmoeten om de genade van deze week in Lourdes met hem te delen. En jawel, de bisschop zat er op een bankje en wuifde haar toe.
Van het een kwam het ander.Tijdens onze lunch werd de groep blij verrast door een extra gast. De bisschop zat bij ons aan tafel, meegetroond door Niek.
Heel de Cité heeft de bisschop toegezongen 'Joyeux Anniversaire !' Iedereen had nog even de tijd voor een gesprek met onze monseigneur en inmiddels kent hij al onze namen al!
Alle vlotgasten hadden geld samengelegd om een grote kaars te kopen voor 't Vlot. Deze werd vanmiddag aan tafel plechtig overhandigd met een speech van Ronny. Als 't Vlot terug opengaat moet deze kaars er staan branden. (traantjes !)
In de namiddag zijn we samengekomen in de ark van Noach om de week te evalueren. In duo hebben we gesproken over onze indrukken, over de zorgen en het verdriet dat we hier achter willen laten en de moed en de kracht die we weer mee terug willen nemen naar Antwerpen.
De middag werd afgesloten met een openluchtviering hier op Cité St Pierre, met de hele groep bedevaarders van de KAV-KWB. Het leven zoals het is, met emotionele voorbeden en de zendingstekst van onze dominee Ina:
naar hier komen vanuit het leven zoals het is
23 mensen van het vlot op bedevaart
van de 450 mensen van de KAV-KWB op bedevaart
van de 6 miljoen bedevaarders per jaar
betekende
angst overwinnen
angst om er niet te geraken
angst om geen plek te vinden bij elkaar
angst om niet gezien te worden
angst om te klein te zijn
“vreest niet”
klonk het in onze oren
in ons hart
naar hier komen vanuit het leven zoals het is
23 mensen
van de 450
van de 6 miljoen
betekende
elkaar vinden
emoties durven laten komen
niet alleen zijn
ondanks
maagpijn
rugpijn
grote monden
en kleine hartjes
“solidariteit”
klonk in onze oren
in ons hart
naar hier komen vanuit het leven zoals het is
23 mensen
van de 450
van de 6 miljoen
betekende
Jezus nieuwe kleren geven
omdat de zijne waren afgepakt
elkaars gelaat zien
in elkanders hart
en een eeuwige afdruk
achter laten
zoals Veronica
elkaars kruis dragen
-soms even-
zoals Simon van Cyrene
niet verplicht
maar vol van genade
opstaan en genieten van de bergen
bevrijding ervaren
en leven
en toekomst zien
-soms even-
weggaan van hier
naar het leven zoals het is
mag voor ons allen betekenen
dat de tederheid
die we zagen
in het gezicht van Jezus
met ons mee gaat
voor altijd
waar en wie we ook zijn
er is niemand
die ons dat nog kan
afpakken
donderdag: een ware bedevaartsdag
Veroordeeld... afgezien en gehangen. De kruisweg heeft een aantal van ons serieus gepakt. Het ging over ons.
Omdat Jezus zijn kleren zijn afgepakt krijgt hij van ons nu een nieuw kleed. Carola's paarse doek werd beschreven met al onze namen. Hopelijk krijgt Onze Lieve Heer het er warm van. Wij alvast wel. De beelden van de kruisweg waren sprekend. Ieder liet zich op zijn manier raken.
Sommigen hebben spontaan stenen gezocht langs de rivier en hun naam erop geschreven om bij de kruisweg achter te laten. We hopen dat dit geluk en nieuw leven brengt.
's Namiddags hebben we ontdekt dat Bernadette de stichteres van de krakersbeweging was. Toen de molenaarsvader failliet ging, trok heel het gezin van Bernadette naar een leegstaande gevangenis om er te gaan wonen. We hebben de molen en het 'cachot' van Bernadettes jeugd bezocht en vonden herkenning. Het volgende huis dat we in Antwerpen kraken noemen we Sainte Bernadette. Tussendoor kregen we ook nog een verschijning van de Heilige Benny. Sommigen waren serieus onder de indruk, anderen onder invloed. We bezochten namelijk ook nog een wijnbar.
We hebben hier nog geen wietplanten gevonden op de Cité, maar wel wilde munt. David maakt nu lekkere muntthee voor iedereen.
's Avonds namen we deel aan de lichtprocessie. Ongelooflijk indrukwekkend. Heel fijne sfeer met zoveel lichtjes. Zoveel mensen en toch zoveel rust.
Etienne en Ronny overwonnen zichzelf door gans de tijd ons vaandel te dragen en daardoor de eer van 't Vlot hoog te houden (letterlijk en figuurlijk). Ze deden het overtuigd en met liefde voor heel 't Vlot. We kregen veel complimentjes omdat ons vaandel zo origineel en sprekend was.
De stem van onze bisschop werd direct herkend bij de slotzegen.
Omdat onze taxi naar de cité bij het einde van de processie nog niet klaarstond, helaas, moesten we de avond afsluiten met een gezellig terrasje in de stad.. Dat gaf ons ook de gelegenheid om nog te verbroederen met andere Antwerpse bedevaarders.
Omdat Jezus zijn kleren zijn afgepakt krijgt hij van ons nu een nieuw kleed. Carola's paarse doek werd beschreven met al onze namen. Hopelijk krijgt Onze Lieve Heer het er warm van. Wij alvast wel. De beelden van de kruisweg waren sprekend. Ieder liet zich op zijn manier raken.
Sommigen hebben spontaan stenen gezocht langs de rivier en hun naam erop geschreven om bij de kruisweg achter te laten. We hopen dat dit geluk en nieuw leven brengt.
's Namiddags hebben we ontdekt dat Bernadette de stichteres van de krakersbeweging was. Toen de molenaarsvader failliet ging, trok heel het gezin van Bernadette naar een leegstaande gevangenis om er te gaan wonen. We hebben de molen en het 'cachot' van Bernadettes jeugd bezocht en vonden herkenning. Het volgende huis dat we in Antwerpen kraken noemen we Sainte Bernadette. Tussendoor kregen we ook nog een verschijning van de Heilige Benny. Sommigen waren serieus onder de indruk, anderen onder invloed. We bezochten namelijk ook nog een wijnbar.
We hebben hier nog geen wietplanten gevonden op de Cité, maar wel wilde munt. David maakt nu lekkere muntthee voor iedereen.
's Avonds namen we deel aan de lichtprocessie. Ongelooflijk indrukwekkend. Heel fijne sfeer met zoveel lichtjes. Zoveel mensen en toch zoveel rust.
Etienne en Ronny overwonnen zichzelf door gans de tijd ons vaandel te dragen en daardoor de eer van 't Vlot hoog te houden (letterlijk en figuurlijk). Ze deden het overtuigd en met liefde voor heel 't Vlot. We kregen veel complimentjes omdat ons vaandel zo origineel en sprekend was.
De stem van onze bisschop werd direct herkend bij de slotzegen.
Omdat onze taxi naar de cité bij het einde van de processie nog niet klaarstond, helaas, moesten we de avond afsluiten met een gezellig terrasje in de stad.. Dat gaf ons ook de gelegenheid om nog te verbroederen met andere Antwerpse bedevaarders.
donderdag 9 juli 2009
Kijk omhoog naar de hoge bergen (psalm 121)
Woensdag waren we op daguitstap naar de Pont d' Espagne.
Het was een mooie dag in alle opzichten. Mooi weer, prachtige natuur, schitterende watervallen met regenbogen erin, eeuwige sneeuw, lekkere terrasjes, eentje gelegen aan een schitterend blauw meer, hoog in de bergen (1800 meter). Een heel bekwame buschauffeur, Jean-Marc, die op de meest onmogelijke plekken stopte voor plaspauzes en er voor gezorgd heeft dat de reisziekte niet erger werd dan noodzakelijk.
Het is weer eens bewezen dat engelen en engelbewaarders goed hun best doen. Er is niemand in ravijnen gevallen. Of toch niet helemaal.
Sommigen hebben hun hoogtevrees overwonnen in de kabellift. Chapeau !
We hebben nu allemaal rode kaken. Deze keer niet van de wijn. Wel van het zonnetje. Fijne gesprekken ondersteunden de stevige stappers. Vele stokken maakten de weg licht.
We hadden ook de beste gids. Hij vertelde zelfs moppen! Maar we mogen ze hier niet publiceren , vindt Jan.
Eigenlijk valt niet in woorden uit te drukken hoe mooi de dag was. Er zijn veel foto's gemaakt, die wellicht een betere indruk geven. We hopen dat we deze zo snel mogelijk kunnen toevoegen.
Iedere woensdag is er hier op Cité St Pierre een bonte avond voor alle groepen die op dat moment aanwezig zijn, waarbij iedere groep gevraagd wordt zichzelf voor te stellen op een vrolijke, eventueel ludieke manier. Met op de achtergrond onze mooie vaandel, hebben we het beste van onszelf gegeven. Verschillende Antwerpse liederen passeerden de revue, en er werd geeindigd met een schoon Limburgs liedje. We kregen een enthousiast applaus, en de hele zaal zong Tralalala!
Op het einde van de avond zitten de laatsten aan de fanta. Het bier is op!
Het was een mooie dag in alle opzichten. Mooi weer, prachtige natuur, schitterende watervallen met regenbogen erin, eeuwige sneeuw, lekkere terrasjes, eentje gelegen aan een schitterend blauw meer, hoog in de bergen (1800 meter). Een heel bekwame buschauffeur, Jean-Marc, die op de meest onmogelijke plekken stopte voor plaspauzes en er voor gezorgd heeft dat de reisziekte niet erger werd dan noodzakelijk.
Het is weer eens bewezen dat engelen en engelbewaarders goed hun best doen. Er is niemand in ravijnen gevallen. Of toch niet helemaal.
Sommigen hebben hun hoogtevrees overwonnen in de kabellift. Chapeau !
We hebben nu allemaal rode kaken. Deze keer niet van de wijn. Wel van het zonnetje. Fijne gesprekken ondersteunden de stevige stappers. Vele stokken maakten de weg licht.
We hadden ook de beste gids. Hij vertelde zelfs moppen! Maar we mogen ze hier niet publiceren , vindt Jan.
Eigenlijk valt niet in woorden uit te drukken hoe mooi de dag was. Er zijn veel foto's gemaakt, die wellicht een betere indruk geven. We hopen dat we deze zo snel mogelijk kunnen toevoegen.
Iedere woensdag is er hier op Cité St Pierre een bonte avond voor alle groepen die op dat moment aanwezig zijn, waarbij iedere groep gevraagd wordt zichzelf voor te stellen op een vrolijke, eventueel ludieke manier. Met op de achtergrond onze mooie vaandel, hebben we het beste van onszelf gegeven. Verschillende Antwerpse liederen passeerden de revue, en er werd geeindigd met een schoon Limburgs liedje. We kregen een enthousiast applaus, en de hele zaal zong Tralalala!
Op het einde van de avond zitten de laatsten aan de fanta. Het bier is op!
woensdag 8 juli 2009
Ze kennen ons hier al...
Carola vond het ongelooflijk dat ze verschenen is aan het ontbijt. Ze heeft zelfs fruitsap gedronken en een glas water, ze was bang dat ze vanbinnen zou verroesten. Het wonder van Lourdes is dat dit onheil voorkomen is.
Iedereen is trouwens aan het ontbijt verschenen... (omdat ze zo lief gewekt zijn door Ina :) )
De wonderen houden niet op.
Daarna zijn we, sommigen met de bus, anderen met hun benen, naar het heiligdom vertrokken om de openingsviering van de KWB-KAV-bedevaart mee te maken. Onze eigen Jan ging de viering voor. Het gebeurde in een betonnen ondergrondse koude bunker waar 25000 mensen in kunnen. Maar de warmte van de 400 mensen van KWB-KAV Antwerpen was zo groot, dat het vanzelf 'kerk' werd. Wij waren apetrots op Edwin en Ronny die alle intenties mochten verzamelen, ze aanboden tijdens de offerande, en daarna in processie meedroegen naar de grot. Niek heeft op bijzonder mooie wijze ons Vlot voorgesteld aan alle bedevaarders en hen ook bedankt voor de solidariteit.
We zijn samen nog even aan de grot geweest en werden er emotioneel van.
De sfeer in de groep is meer dan prima. We zorgen allemaal goed voor elkaar en genieten ervan.
's Namiddags hebben enkele kunstenaars een vaandel gemaakt met een echt houten Vlot erop. We zullen zeker gezien en herkend worden tijdens de lichtprocessie donderdagavond.
De anderen hebben kaartjes geschreven (hou uw brievenbus in de gaten) en geprobeerd aan dit dagboek te werken. Gelukkig mogen we hier in de Cité een beetje meer dan andere groepen en hun telefoonaansluiting gebruiken om te internetten. (Onze laptop weigert 'wireless' te werken).
's avonds is onze Bisschop van Antwerpen bij ons op bezoek gekomen in de cité. Een wonderlijke ontmoeting. Hopelijk heeft hij het ook zo ervaren. Hij heeft alvast uitgebreid mogen ervaren hoe het bij ons in 't Vlot eraan toe gaat met al zijn ups en downs. Hij mag gerust meer op bezoek komen, ook in Antwerpen, want hij kan heel goed luisteren en begrijpt ook de humor van 't Vlot.
Sommigen beginnen hier wat moe te worden van al de inspanningen. Zowel fysiek als moreel is deze reis best wel veeleisend. Maar iedereen doet ontzettend zijn best en we zijn nog altijd content samen.
Iedereen is trouwens aan het ontbijt verschenen... (omdat ze zo lief gewekt zijn door Ina :) )
De wonderen houden niet op.
Daarna zijn we, sommigen met de bus, anderen met hun benen, naar het heiligdom vertrokken om de openingsviering van de KWB-KAV-bedevaart mee te maken. Onze eigen Jan ging de viering voor. Het gebeurde in een betonnen ondergrondse koude bunker waar 25000 mensen in kunnen. Maar de warmte van de 400 mensen van KWB-KAV Antwerpen was zo groot, dat het vanzelf 'kerk' werd. Wij waren apetrots op Edwin en Ronny die alle intenties mochten verzamelen, ze aanboden tijdens de offerande, en daarna in processie meedroegen naar de grot. Niek heeft op bijzonder mooie wijze ons Vlot voorgesteld aan alle bedevaarders en hen ook bedankt voor de solidariteit.
We zijn samen nog even aan de grot geweest en werden er emotioneel van.
De sfeer in de groep is meer dan prima. We zorgen allemaal goed voor elkaar en genieten ervan.
's Namiddags hebben enkele kunstenaars een vaandel gemaakt met een echt houten Vlot erop. We zullen zeker gezien en herkend worden tijdens de lichtprocessie donderdagavond.
De anderen hebben kaartjes geschreven (hou uw brievenbus in de gaten) en geprobeerd aan dit dagboek te werken. Gelukkig mogen we hier in de Cité een beetje meer dan andere groepen en hun telefoonaansluiting gebruiken om te internetten. (Onze laptop weigert 'wireless' te werken).
's avonds is onze Bisschop van Antwerpen bij ons op bezoek gekomen in de cité. Een wonderlijke ontmoeting. Hopelijk heeft hij het ook zo ervaren. Hij heeft alvast uitgebreid mogen ervaren hoe het bij ons in 't Vlot eraan toe gaat met al zijn ups en downs. Hij mag gerust meer op bezoek komen, ook in Antwerpen, want hij kan heel goed luisteren en begrijpt ook de humor van 't Vlot.
Sommigen beginnen hier wat moe te worden van al de inspanningen. Zowel fysiek als moreel is deze reis best wel veeleisend. Maar iedereen doet ontzettend zijn best en we zijn nog altijd content samen.
dinsdag 7 juli 2009
In de limousine
Waren met 23 op maandagochtend om 8u00 aan 't Vlot. Heel spijtig dat we nummer 24 niet meer gevonden hadden. Maar Benny, Carola, Claire, Daniël, Dave, Edwin, Etienne, Geert, Hubert, Ilse, Ina, Jan, Jef, Lieve, Marleen, Monda, Monique, Niek, Patrick, Riet, Ronny, Sandra en Sim stonden paraat. Dat was een grote prestatie. Nog een emotioneel afscheid. Een stukje in de bus en daarna in de limousine (volgens Carola althans). Het was een heel lange reis. Ons geduld werd ongelooflijk op de proef gesteld. Maar we maakten veel plezier, deelden veel verhalen, sommigen zongen en anderen vielen daarvan in slaap of weken uit naar de bar. Er werd ook goed en veel gepicknicked en goed gemaft. Gelukkig hadden sommigen een nicotinepleister. Helaas waren de wietpleisters op. De trein is 3x gestopt maar we mochten maar 1 keer uitstappen. We werden op een zijspoor gezet. Dat was wel zenuwslopend. Maar we hebben het allemaal fantastisch overleefd. En, op het einde kregen we de voorraad van de bar nog mee naar ons hotel. Joepie ! We hebben ons ook verder verdiept in Jacob en geprobeerd de moeilijke kwis hierover op te lossen. Sommigen hopen hiermee nog een tweede reis naar lourdes te winnen.
Toen we eindelijk aankwamen hadden in de Cité Saint-Pierre hadden we toch even een unheimlich gevoel. Maar dat kwam al heel snel goed toen we zelfs om 10 u 's avonds nog onverwacht verwacht werden en een lekkere maaltijd kregen. Iedereen kreeg en bed en had ook onverwacht een heel goede nacht.
Toen we eindelijk aankwamen hadden in de Cité Saint-Pierre hadden we toch even een unheimlich gevoel. Maar dat kwam al heel snel goed toen we zelfs om 10 u 's avonds nog onverwacht verwacht werden en een lekkere maaltijd kregen. Iedereen kreeg en bed en had ook onverwacht een heel goede nacht.
Zondag...bijna weg !
Bijna iedereen kwam opdagen, tijdens onze laatste samenkomst voor het vertrek. Jammer dat we één deelnemer echt niet konden vinden. We kregen echt het gevoel dat we groep aan het vormen waren en dat het heel goed zou worden om met deze groep op reis te gaan. Dit werd bevestigd door een korte maar krachtige zendingsviering. We kregen vele intenties mee van het thuisfront. We vonden het ook echt fijn dat er zoveel supporters waren. We werden ingeleid in het thema van onze reis 'het leven zoals het is'. We luisterden samen naar het verhaal van Jacob die via zijn dromenladder door God gezien en gevonden werd. We hoopten daardoor ook dat we elkaar zouden gaan zien en vinden en dat God ons daarbij zou gaan helpen. Nog een spannende nacht in Antwerpen voordat we konden vertrekken...
vrijdag 3 juli 2009
We willen NU vertrekken...
We willen NU al vertrekken. Want anders kan er weeral vanalles gebeuren dat ervoor zorgt dat we niet op reis geraken.
Zo gaat het in het leven van onze vlotgasten. Elke halve dag kan er weer een hindernis of een crisis opduiken.
'Mijn portefuille kwijt met alles erin. Hup weeral naar het politiekantoor voor een nieuwe pas.' 'Er is ingebroken in mijn woonst. De deur kan nu niet meer op slot.' 'Opgepakt door de politie. Zes uur zonder medicatie en zelfs zonder water. Help !'.
Hoog tijd dus dat we weg zijn.
Zondag om vijf uur 's avonds brengen we de valiezen binnen in 't Vlot. Hopelijk zal iedereen er dan zijn. Anders wordt het een zoektocht tot iedereen er is. Om half zeven 's avonds is er een korte zendingsviering in de kapel van 't Vlot, Lange Beeldekensstr 20. Iedereen welkom.
En op maandagochtend om half negen mag je ons gerust komen uitwuiven in de Pijlstraat aan het Atheneum. Dan stappen we op de bus die ons naar Tourcoing rijdt. Van daaruit gaan we met de TGV naar Lourdes. Hopelijk dit weekend dus geen crisissen meer.
Zo gaat het in het leven van onze vlotgasten. Elke halve dag kan er weer een hindernis of een crisis opduiken.
'Mijn portefuille kwijt met alles erin. Hup weeral naar het politiekantoor voor een nieuwe pas.' 'Er is ingebroken in mijn woonst. De deur kan nu niet meer op slot.' 'Opgepakt door de politie. Zes uur zonder medicatie en zelfs zonder water. Help !'.
Hoog tijd dus dat we weg zijn.
Zondag om vijf uur 's avonds brengen we de valiezen binnen in 't Vlot. Hopelijk zal iedereen er dan zijn. Anders wordt het een zoektocht tot iedereen er is. Om half zeven 's avonds is er een korte zendingsviering in de kapel van 't Vlot, Lange Beeldekensstr 20. Iedereen welkom.
En op maandagochtend om half negen mag je ons gerust komen uitwuiven in de Pijlstraat aan het Atheneum. Dan stappen we op de bus die ons naar Tourcoing rijdt. Van daaruit gaan we met de TGV naar Lourdes. Hopelijk dit weekend dus geen crisissen meer.
Abonneren op:
Posts (Atom)
